Οι ηχογραφήσεις για την νέα μου δισκογραφική δουλειά ξεκίνησαν.
Πάλι αυτό το όμορφο , μοναδικό , συναίσθημα της χαράς της δημιουργίας που κατά την γνώμη μου είναι η ομορφότερη και λεπτότερη απόλαυση της ζωής.
Οι ηχογραφήσεις για την νέα μου δισκογραφική δουλειά ξεκίνησαν.
Πάλι αυτό το όμορφο , μοναδικό , συναίσθημα της χαράς της δημιουργίας που κατά την γνώμη μου είναι η ομορφότερη και λεπτότερη απόλαυση της ζωής.
Τελειώνοντας το σχολείο στις αρχές της δεκαετίας του 1960 μια παρέα τεσσάρων εφήβων, που την αποτελούσαν οι Γιώργος Μιχαηλίδης, Χρίστος Ρουμελιωτάκης, Τάσος Παπαδόπουλος και Δαμιανός Κοκκινίδης, άπαντες φανατικοί με την ποίηση αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα Κοινόβιο. «Η απόφαση ελήφθη μια συνέχεια …
Όλη τη διαδρομή του ΠΑΟ Καλογρέζας, από την ίδρυσή του το 1949 μέχρι τη διάλυσή του από τη Χούντα το 1967, μόνο ένας ποδοσφαιριστής την είχε ζήσει, ο Γιώργος Μεταλλόπουλος. Γέννημα θρέμμα της προσφυγικής συνοικίας κυνήγησε το όνειρο του να συνέχεια …
Με μαντινάδες και ρακές με λύρα και λαούτομ’ ασκομαντούρα και χορό θέλω τον κόσμο τούτο… Άχαρη ήταν η δουλειά, βαρετή. Δεν την γούσταρα αλλά τι να κάνω, ένεκα η ανάγκη… Έπρεπε να μετράω τα βαγόνια, που ανέβαιναν απ’ το φανάρι. συνέχεια …
*Στη μνήμη του Αντώνη Παπαδημητρίου (1932-2020) «Αυτός που βλέπεις εκεί πέρα είναι ο εκτελεσθείς…. Ήμασταν πολλά παιδιά, οκτώ έκανε η μάνα μου, δυο φορές δίδυμα… Εγώ είμαι δίδυμος με τον Θόδωρα… Ο Αναστάσης τρία χρόνια μεγαλύτερος. Εμείς επιζήσαμε, τα άλλα συνέχεια …
*Στη μνήμη της Μυροβλίας Κοσικίδη-Παντελίδη (1929-2019) Γεννήθηκα το ‘29… Στα Γρεβενά… Όλο μου το σόι ήταν πρόσφυγες. Ήρθαν από το Ντιγιαρμπακίρ στη Θεσσαλονίκη. Το Ντιγιαρμπακιρ… Πήρε το όνομα από ένα βουνό. Δεν ήταν πέτρα, ούτε μάρμαρο. Ήταν όλο μπακίρι…. Οι συνέχεια …
Σαν σήμερα, στις 11 Σεπτεμβρίου 1942, εκτελέστηκε ο Πέτρος Κοφινάκος, πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων στα Λιγνιτωρυχεία Καλογρέζας… Για τον Κοφινάκο δεν γνωρίζουμε πολλά… Ο μακαρίτης Μήτσος Μανικόπουλος που δούλεψε μαζί του, τον περιέγραψε με τα παρακάτω λόγια στο βιβλίο «Βάρδα συνέχεια …
«Στα μέσα της δεκαετίας του 50 στη Νέα Ιωνία τρέχαμε όλα τα πιτσιρίκια σε ένα λόφο, όπου λειτουργούσε ένα θερινό σινεμά για να δούμε λαθραία ταινίες. Η πριγκίπισσα Σίσσυ ήταν από τις πιο χαρακτηριστικές που θυμάμαι. Μαγευόμουν και, όταν επέστρεφα, συνέχεια …
«Θα ‘ρθω κάποια μέρα απ’ το γραφείο να σε πάρω απ’ τη δουλειά Να πάμε βόλτα στο Θησείο στην αρχαία αγορά Να μου πάρεις ένα γλειφιτζούρι Και να δούμε τον Σαμψών Να ματώνεται στην πέτρα της ζωής των αλλονών…». Φοίβος συνέχεια …
Ο Κωστής ο Τσιτσιδόπουλος, κοινώς Τσιτσής [στη φωτογραφία με το καπέλο] ήταν φτωχός [ όπως όλοι τότε ] βιοπαλαιστής, κυνηγούσε το μεροκάματο. Λίγοι ίσως θα γνωρίζουν ότι ήταν άριστος κουρέας και κομμωτής μαζί, ο μοναδικός που ήξερε τότε να κάνει συνέχεια …