Φτώχεια, αίμα και πετρέλαιο στο λησμονημένο Ν. Σουδάν

Αρχές του 2022 μαζί με την ταξιδιωτική μου παρέα Αννή, Φώντα και Κατερίνα ξεκινήσαμε με προορισμό το νεότερο κράτος του κόσμου.Στο πολύπαθο, ανιμιστικό και ολίγον χριστιανικό Νότιο Σουδάν κατοικούν δεκάδες αυτόχθονες φυλές οι οποίες θεωρούνται από τις πιο παραδοσιακές εθνοτικές συνέχεια …

Ιράκ, ο θάνατος του πολιτισμού

Στης Ανατολής τα μέρη μια φορά και έναν καιρόήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό.Στη Μοσούλη, τη Βασόρα , στην παλιά τη χουρμαδιάπικραμένα κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά. Πως να μη κλαίνε πικραμένα της ερήμου τα παιδιά που επί συνέχεια …

58 πατρίδες σε μια παράγκα

Το Τετρατάξιο Προσφυγικό Δημοτικό Σχολείο Καλογραίζης ιδρύθηκε το 1925. Στεγάστηκε στο χώρο που βρίσκεται σήμερα το «Πέτρινο», σε μια παράγκα που φτιάχτηκε από ξύλα, τσίγκους και πισσόχαρτα… Τη 96χρονη διαδρομή του «περπάτησαν» φέτος οι μαθητές και οι μαθήτριες της Ε΄ συνέχεια …

Στο ματωμένο Αφγανιστάν: Ξημέρωμα Πρωτοχρονιάς του ΄21

Ο κρότος που με ξύπνησε μέσα στην νύχτα σίγουρα δεν ήταν από κάποιο βεγγαλικό ή βαρελότο που έσκασε αναγγέλλοντας τον ερχομό της νέας χρονιάς. Υποψιάστηκα πως κάτι άλλο συνέβαινε γιατί από όσο γνωρίζω εδώ δεν γιορτάζουν την πρωτοχρονιά των αλλόθρησκων συνέχεια …

Η βρύση της «Μουταλάσκη»

Επί μέρες σειόταν ο συνοικισμός. Τρέχανε διάφοροι να δουν τι συνέβαινε. Βλέπανε και κρυφογελούσαν…Το εργοστάσιο, για να δουλέψει, ήθελε νερό. Πολύ νερό. Πού να βρεθεί όμως τόσο νερό; Μόνο αν έσκαβαν πηγάδι. Ξεκίνησαν λοιπόν γεώτρηση. Τρυπούσαν τη γη και κάθε συνέχεια …

Το «θεοβλαβές» κτήμα της Καλογρέζας

Η Καλογρέζα και το Ψυχικό ανήκαν στην ιδιοκτησία της Ρηγούλας (ή Ρεγούλας) Μπενιζέλου (1522-1589), τη µετέπειτα αγία Φιλοθέη. Όταν, επί Όθωνα, τα µοναστήρια διαλύθηκαν και η κτηµατική τους περιουσία περιήλθε στο ελληνικό δηµόσιο, τα κτήματα της Μονής του Αγίου Ανδρέα, συνέχεια …

Τα δυο «λ» της ζωής του: λιγνίτης και λαούτο

Με μαντινάδες και ρακές με λύρα και λαούτομ’ ασκομαντούρα και χορό θέλω τον κόσμο τούτο… Άχαρη ήταν η δουλειά, βαρετή. Δεν την γούσταρα αλλά τι να κάνω, ένεκα η ανάγκη… Έπρεπε να μετράω τα βαγόνια, που ανέβαιναν απ’ το φανάρι. συνέχεια …

Επιστρέφοντας στη Σαχρά τη βασίλισσα του Μαγρέμπ

Λίγο πριν μας κλείσει η καραντίνα σπίτια μας, επισκέφτηκα μαζί με τα φιλαράκια μου μια παλιά μου αγαπημένη την οποία είχα να συναντήσω είκοσι τρία χρόνια. Αν και τις προηγούμενες φορές που βρέθηκα σ’ αυτήν, νόμιζα πως είχα περπατήσει κάθε συνέχεια …

Το ρημαγμένο νταμάρι

Eδώ είναι Αττική φαιό νταμάρι, κι εγώ ένα πεδίο βολής φτηνό… Ερωτικό (Άλκης Αλκαίος) Ψηλά ήταν το νταμάρι κι από κάτω ο συνοικισμός. Αντιλαλούσε ολάκερο το βουνό κάθε φορά που σκάγανε τα φουρνέλα. Η σκόνη ταξίδευε στον αέρα και μέσα συνέχεια …